De paardenrug en de mens

Ik kwam dit tegen en vind t een mooie visualisatie voor ons, om ons in te leven, in te paardenrug.

Bron: Wikipedia
Paardenrug

Houding op plaatje links, komt ietwat overeen met de pose die veel mensen van onze geweldige viervoeter vragen, alleen willen wij het edele hoofd nog meer in de krul ‘trekken’. En daarmee bedoel ik echt. trekken, waarbij we totaal vergeten, of de kracht niet hebben in onze benen, om het paard van achteren te stuwen. Waardoor deze de ‘onderrug’ ondersteunt.

 

Wat dan bij veel mensen gebeurt en dit hebben ze niet eens door, is dat ze aan aan voorkant aan het trekken zijn, ( vaak met hulpmiddelen die dit afdwingen ) net als wij mensen niet van de een op de dag naar voren kunnen dubbel klappen, kan een paard dit ook niet. Dus het paard gaat, net als wij dat doen, compenseren. Wij buigen onze knieën wat en het paard ontziet zijn rug door het achterbeen niet meer ver genoeg onder het lichaam te zetten. Daarbij verliest het dier de kracht om zijn hoofd te dragen en gaat het hangen, op je handen, die het waarschijnlijk al druk genoeg hebben met het hoofd naar de borst te trekken. Zo trainen wij een verkeerde lichaamshouding, het dier, krijgt pijn aan zijn rug, verzuurt totaal in de achterbenen, kniebanden worden maar zwakker, en gaat vervolgens zoals foto onderstaand bewegen.

Bron: Wikipedia
Paardenrug

 

* In de natuur doet een paard dit niet* * Dit is geen stijfkoppigheid* Paarden hebben geen egoïstische rede om niet mee te werken. 

 
Dan is het nog veel erger dat wij dit dier, welk gemaakt is om 24u per dag rond te lopen, platgezegd, in de bek trekken met zware, ongeschikte, niet passende mondstukken, we verwonden de buik met de grote tandwielen die we aan onze enkels zetten. Wellicht is een ook eens goed om stil te staan hoe gevoelig dat het dier is. Iemand met gevoel en begrip voor het dier heeft geen extra materialen nodig om het dier te laten bewegen. Een fluister is al genoeg. Ik kan nog door gaan met bijkomende feiten als dat we het dier storen omdat we zelf niet in balans kunnen zitten maar de lijst is eindeloos.

Ik heb in mijn 17 jaar omgaan met paarden veel gezien, we laten onze dieren lijden en hebben het niet door. Door ONZE onkunde, onwetendheid, onbegrip en frustratie.

Ik zeg niet dat iedereen zijn of haar paard tot slachtoffer maakt maar het gebeurt veel te veel, en dat is verschrikkelijk. Stel jezelf eens de vraag of het fair is hoe je handelt. Wat gaat er exact fout? Waar ligt dat aan? Leg de vraag eerst bij jezelf. Bekijk het paard in de natuur en vergelijk dat. Ben je zelf fit? Kan jij de prestatie leveren die je van het dier vraagt? Waarom gedraagt een dier zich zoals het doet? Ik kan je verzekeren dat het paard met zijn gedrag, enkel een eerlijke, pure, reactie geeft op hoe wij met het dier omgaan.

Heb respect voor deze grote trouwe viervoeter, this guy ( or girl ) would walk through hell with you.

 

Share this: Facebookgoogle_pluspinterestby feather

De waarheid over onze kip

Kipgoed
De kip, zoals hij behoort uit te zien
Kipwei
Kip in de wei

 

Eet ik nu nooit meer een kip? Sla ik vanaf nu nooit meer een vlieg dood? Al al dat soort bullshit vragen en missen compleet waar het over gaat.

Ik begin me steeds meer te beseffen waar het eten wat we tot ons nemen vanaf komt, ik wil mezelf informeren en daarna een weloverwogen bewuste keuze maken. Dat is mijn streven, een BEWUSTE overwogen keuze maken.

Voel ik mijzelf nu beter dan een ander? Nee, integendeel, het gaat me aan het hart en ik wil het kwijt, anderen voelen zich niet bezwaard om hun hele persoonlijke ellende op fb te gooien, van mij krijgen jullie dit.

In dit geval stel ik de kip als ‘lijdend’ onderwerp, wanneer het niet is wat je wil zien, dan steek je hoofd maar terug in het zand en verwijder mij maar want er komt nog meer.

Naar mijn mening dienen wij allen onsZELF te informeren over de afkomst van in dit geval je stukje kip. Wat is je keuze? Dat stuk veel voor weinig?

Heb je al eens stil gestaan met de vraag hoe dat eigenlijk mogelijk is? Of neem je dat kleine stukje dat toch wel erg ‘duur’ is.  Waarom zou je? Waarschijnlijk valt de keuze op het eerste, zoals ook de mijne tot voor een paar maanden terug, misschien denk je er anders over wanneer je op de hoogte bent.

Misschien kun je in ieder geval je  hoofd even uit het zand halen, en jezelf openstellen voor wat er speelt in, in dit geval de pluimveehouderij.  

Wat eten we dan?
Enkele feiten:

Het gros van de in Nederland gegeten kip komt van vleeskuikens gehouden volgens onze wettelijk vastgestelde norm.

Kipstal

De eerst verantwoordelijk ministerie: Economische zaken. (??)

Mocht het je interesseren kun je het nalezen op onderstaande link, het start met:

Wij Willem-Alexander, bij de gratie Gods, Koning der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, enz. enz. enz. Daar heb ik ook vraagtekens bij maar zal ik niet uitspreken want ik weet er niets van. De link:

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stb-2014-210.html

Wat deze maatregel staat het dus toe dat:

Er pak en beet 44,2 miljoen vleeskuikens in de schuren in Nederland zitten.

Deze zijn zo doorgefokt op groei dat ze na 4 weken maar liefst 2KILO wegen. Nu denk je misschien, ja, nou en?

Deze kippen zijn zo tegen hun natuur in gekweekt en doorgefokt dat ze nog niet meer op hun eigen benen kunnen staan, vanwege de pijn door de snelle groei en vanwege het feit dat ze het gewoon niet kunnen dragen.

Het hart kan deze groei niet bijhouden, daardoor hijgen deze kippen en zakken ze door de poten, miljoenen!!Veel kuikens sterven uit zichzelf een pijnlijke dood.

 

Onze kip
De waarhei
Kipmisery
‘The good life`

 

 

 

 

 

 

Ouder dan 6 weken wordt deze kip niet. Tijdens dit ‘met respect behaalde leven`  staan ze dag en nacht in hun eigen stront wat ammoniakbrandwonden: voetblaren, borstblaren en zweren oplevert.

Dat ze maar 6 weken te leven hebben is wellicht een verlossing, wat hun bij die verlossing nog te wachten staat is een laatste kwelling, deze kippen worden zo ruw behandeld bij het vangen dat ze botbreuken, kneuzingen en wat al niet meer oplopen.

IMG_1638
Dit vinden wij acceptabel

 

 

De Lidl bijvoorbeeld zegt binnenkort enkel nog vlees in de schappen te hebben met een beter leven keurmerk met minimaal 1 ster. Wat betekend dit?  Zie onderstaand.

Aspect Gangbaaar Beter lever 1 ster
Ruimte binnen Tot 42 kg/m2 Bij opzet: 12,5 dier/m2 Na 3 weken: 12 dier/m2, 25 kg/m2
Uitloop naar buiten Geen Overdekte uitloop*
Slachtleeftijd gemiddeld 42 dagen minimaal 56 dagen
Raseisen Geen eisen Langzamer groeiend ras (Hubbard of gelijkend)
Afleidingsmateriaal Bruikbare oppervlak ingestrooid Dagelijks graan strooien; Strobalen
Licht Minstens 6uur donker per dag (min. 4uur aaneengesloten), minstens 20lux Natuurlijk daglicht verplicht (min 20lux); min. 8 uur aaneengesloten donker per dag
Dodingsmethode elektrische waterbadmethode en 2- fasen CO2 methode 2-fasen CO2 methode aanbevolen (per 2017 verplicht)

Bron: http://beterleven.dierenbescherming.nl/fileupload/20130318vleeskuiken-1-ster-factsheet-consument.pdf

*Het realiseren van een overdekte uitloop kost tijd, omdat er een bouw- en milieuvergunning moeten worden aangevraagd, financiering geregeld en de overdekte uitloop gebouwd moet worden. Om boeren in staat te stellen deze zaken te regelen, krijgen ze hier maximaal 2 jaar de tijd voor. In stallen die nog geen overdekte uitloop hebben, is het totaal aantal dieren kleiner dan in stallen met een overdekte uitloop.

Is dit dan hoe het wel moet? Nee, het kan nog veel beter maar ze zijn er mee bezig en dat is geweldig.

Als laatste nog even over KFC, welk hier in Sittard op een toplocatie is herrezen, pal tegenover het Ziekenhuis….

Ik heb gezocht naar welk soort kip KFC gebruikt om de lekkerste kip ooit te serveren. Het kan aan mij liggen maar via KFC zelf kom ik er niet uit.

Wat ik op de nieuwspagina van de BBC heb gevonden is wederom schrikbarend.

Volgens de woordvoerder is voor de kippen die ze serveren de leus’ they have a good life’ van toepassing. De docu echter, waar gefilmd wordt in de stallen van de leveranciers blijkt dat ‘ a good life’ betekend dat:

 

These birds are deprived of everything that makes life worth living. The next step after this is to be grabbed by their frail legs, and shoved in crates and taken off to slaughter. A great number suffer broken bones during this process.’
Aldus mijn conclusie; KFC is mede afnemer van de 44 miljoen vleeskuikens waarover wij ons zouden moeten schamen om de manier van houden.

 

 

Share this: Facebookgoogle_pluspinterestby feather

Wij paarden liefhebbers

Ik las laatst een artikel ( dit was een artikel uit 2013 ) met als onderwerp: Welzijnsdebat. In het welzijnsdebat wordt tussen oa kamerleden en paardentrainers het welzijn van de paarden besproken. Paardenvriendelijk trainen ( daar zou eenieder eens serieus over na moeten denken, dat terzijde ) en paardenvriendelijk huisvesten: De bewegingsstal. ( Dit is, kort samengevat, een huisvesting voor de edele viervoeter, waarin het minimale leef oppervlak 30 vierkante meter per paard is. In deze stal kan een paard doen waarvoor deze gemaakt is: bewegen.
Dat vind ik een mooi initiatief. Nu snap ik ook wel dat dit op veel plekken niet haalbaar is, gebrek aan geld en ruimte zal bijna overal een rol spelen. Maar het zou mooi zijn als iedere paardenliefhebber eens stil staat bij deze gedachte.

We weten allemaal het paard is een vluchtdier. Van de 24 uur die een dag heeft, zal het paard er 23 met de neus op de grond doorbrengen, etend. Kenmerkende eigenschappen zijn op zijn minst sociaal en intelligent.

Wat doen wij? Wij paardenliefhebbers?

Wij nemen een intelligent sociaal vluchtdier, welk de hele dag door, beweegt en eet, met de neus over de grond, en we sluiten deze op in een hok van, als hij geluk heeft 4m x 3m. Hier staat hij 24u per dag. Totaal tegen zijn natuur in. We zetten hem op stro, voeren vaak 2x per dag. ( kilo’s in een keer!!) Het is niet meer dan normaal dat hij zich gaat vervelen, dus hij gaat eten: stro: de ultieme veroorzaker van verstoppingen. Omdat het van verveling te veel eet, wordt het te dik, dus een verbod op stro en zaagsel in de stal.

Aldus staat onze viervoeter zich de hele dag te vervelen. Dan komen wij paardenliefhebbers onze trots trainen. Hoofdstel om, zadel erop ( don’t get me started over hoeveel niet passende zadels er gebruikt worden ) en we gaan rijden. Stijf van het staan, vaak overimpressed van de plotselinge indrukken die het krijgt, eisen wij van ons dier dat het een topprestatie levert. Met hulpmiddelen dwingen we zijn hoofd in de krul, vergeten daarbij de rug van het paard te ondersteunen, proberen zelf onze balans te vinden  (balans? Lees in de mond hangen en in de rug duwen ) en schromen ons niet om daarbij een lange zweep en belachelijk grote sporen te gebruiken.

Na een half uur ‘ trainen ‘ wordt onze trouwe vriend weer in zijn isolement opgesloten. Schuurplekken op de schoft, buikwonden van de sporen en opengereten mondhoeken.

Ik kan nog wel even doorgaan, en we weten allemaal dat hierboven beschreven dagelijks, veelvuldig gebeurt en ook nog vele malen erger kan, maar dat was eigenlijk niet de rede om dit artikel te schrijven.

Het zou zo tof zijn als wij allen eens nadenken over ons prachtige edele dier. Dankbaar zijn dat deze ons accepteert. Probeer het zo vaak mogelijk op een dag uit die stal te halen, bijvoorbeeld even de wei in naast het rijden ( Nee, je paard breekt geen been als je hem in de wei loslaat, en nee, je paard rent niet als een doorgedraaide mongool door de wei als je dit iedere dag toestaat, paarden die wereldbeker lopen kunnen elke dag naar buiten, die van jouw ook ),  houdt zijn stal schoon. Geef het de mogelijkheid om sociaal te zijn. Wordt niet boos op je paard ( omdat je eigenlijk boos bent op jezelf ). Als we alleen al allemaal nadenken over hoe we ons paard houden en hoe we met het dier omgaan hebben we al veel bereikt. Daar staat een levend, denkend dier in die stal, geen machine.

Share this: Facebookgoogle_pluspinterestby feather